روزهای سخت همیشه هستند.میآیند و میروندu200d، تا مزهی قهقههای بلند از زیر دندان زندگی نرود.تا طعم نان داغ صبحانهی مادر، بوی تکرار و رنگ دلزدگی به خودش نگیرد.روزهای سخت میآیند و میروند، که از میان هزاران، قدر همین چند رفیق ناب و چند یار اصیل را بیشتر بدانیم. روزهای سخت میآیند و میروند،تا گاه گاهی به یادمان بیاورند که دلبری گُلهای باغچه چیز کمی نیست، معجزهی بزرگ خداست …

همانقدر که زمین گِرد است،روزگار ما زمینیها هم گرد است. میچرخد و میچرخد.گاه برایمان درد میآورد، و گاه آرامش. گاه اشک از سر بیچارگی میشود، و گاه اشک از سر شوق. خوبیاش به همین است. خوبیاش به این است که میدانی هیچ چیز همیشگی نیست.میدانی که توپ روزگار تا ابد خواهد چرخید، و ورقها تا ابد عوض خواهند شد. خوبیاش به این است که میتوانی با امید منتظر بمانی. منتظر بمانی تا خاک و طوفان تمام شود و رنگین کمان بیرون بیاید.خوبی گِرد بودن همین است. گِردیها از حرکت باز نمیایستند. گِردیها منتظرت میگذارند، اما هرگز ناامیدت نمیکنند …